สวัสดีค่ะ

ข้าวหอมเองนะคะ

ตอนนี้ดีใจมากที่มีเว็บเป็นของตัวเอง ข้าวรักในการอ่านนิยาย และเขียนนิยาย หากว่าท่านไหนที่เคยรู้จักข้าวหอม/คนเขียนฝัน/วิชชุวรา/นารินนา/รรินดาอละน้องใหม่เพิ่งคลอด คือ เพลงบินใบไม้ค่ะ แวะมาแล้วอย่าลืมมาเยี่ยมชมผลงานกันบ้างนะคะ
Digg  Sphinn  del.icio.us  Facebook  Mixx  Google  BlinkList  Furl  Live  Ma.gnolia  Netvouz  NewsVine  Pownce  Propeller  Reddit  Simpy  Slashdot  Spurl  StumbleUpon  TailRank  Technorati  TwitThis  YahooMyWeb
 

Princess Le Vent

 
 

ม่านมนตรามายาลวง ตอนที่ 1

Created Wed 24 Mar 2010 02:13:33 AM SGT | Last change Wed 15 Jan 2014 04:26:11 AM SGT
,ม่านมนตรา มายาลวง

ความเดิมตอนที่แล้ว
ร่างเล็กบางในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ในไสตล์ที่เจ้าตัวชื่นชอบเป็นหนักหนา เดินผ่านพ้นแนวไม้ออกมาชมทัศนียภาพ เธอมาทำหน้าที่เป็นครูสอนภาษานานเกือบปีแล้ว ตั้งแต่ที่เพื่อนรักจากไป เธอก็รู้สึกเหงาๆ แม้หญิงสาวจะสัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมเธอ แต่นั่นก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้พบเจอ ในที่สุดสราก็เจอเนื้อคู่ไปแล้ว
แล้วฉันล่ะ
หญิงสาวเดินเซ็งๆ ไปตามริมฟุตบาต ก่อนจะเดินเลี้ยวตรงหัวมุมถนน อย่างเหม่อลอย
“อุ๊ย”
ร่างเล็กถึงกับเซไป เมื่อสัมผัสถึงแรงปะทะที่ค่อนข้างแรงพอดู
“อะไรกันนะคุณ เดินไม่ดูทางบ้างเลย”
หญิงสาวเดินเข้าไปต่อว่าร่างสูงที่ยืนนิ่ง เขาคนนั้นไม่ได้ขยับตัว หรือเดินหนีไปไหน
หากยังยืนนิ่ง จ้องมองเธออยู่เช่นนั้น
อธีรา อ้าปากค้าง
นี่มันคนที่เธอเดินชนเมื่อเกือบปีที่แล้วไม่ใช่เหรอ แปลกมากที่เธอจำชายคนนี้ได้ไม่ลืมเลือน
“ขอโทษ”
เสียงทุ้มที่เปล่งออกมา มันทำให้เธอถึงกับใจสั่น นี่เธอเป็นอะไรไป ยายส้ม
แค่เจอผู้ชายหน้าตาดีหน่อย ใจเต้นแรงอย่างนี้เลยหรือ
“ขอโทษที่ทำให้รอนานเกินไป”
อะไรนะ เมื่อกี้เธอไม่ได้หูฝาดใช่ไหม เขาบอกว่า ขอโทษที่ทำให้เธอรอนานเกินไป
เขารู้ได้ไง ว่าเธอรอ
อิสินธรแย้มพระโอษฐ์ ก่อนดำเนินเข้าไปใกล้สาวสวยที่ยืนตัวแข็งอยู่ที่เดิม
“คิดถึงจัง”
ไม่รับสั่งเปล่า นาสิกโด่งงาม ยังฉวยโอกาสสูดกลิ่นหอมจากผิวแก้มเนียนไปได้อีกต่างหาก
ก่อนเสด็จจากไปอย่างสำราญในพระอารมณ์
“อีตาบ้า”
“อีตาโรคจิต ฮือ”อุตส่าห์แอบชื่นชมมานานเป็นปี แต่มาเจอคราวนี้ สวรรค์โหดร้ายชะมัดเลย
ผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาหอมแก้มเธอหน้าตาเฉย โดยที่เธอทำอะไรไม่ได้เลย กระดิกตัวก็ทำไม่ได้
อย่าให้ฉันเจอนายอีกนะ จำไว้เลย


สาวสวยที่นั่งถอนหายใจอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ อย่างเซ็งไปหมด เมื่อวานเธอโดนชายแปลกหน้าหอมแก้มอย่างไม่ทันตั้งตัว ที่จริงจะว่าไปแล้ว เขาก้ไม่ได้แปลกหน้าสำหรับเธอหรอกนะ เพราะว่า เธอเองก็เคยเห็นหน้าเขามาก่อนแล้ว เพียงแต่คิดไม่ถึงว่า อีตานั่น จะร้ายกาจได้อย่างนี้
แต่ว่า เมื่อวานเธอเป็นอะไรไปนะ ทำไมถึงไม่ตอบโต้ ทำไมไม่ร้องให้คนช่วย หญิงสาวยังอดแปลกใจไม่หาย โดยปกติแล้วเธอไม่เคยยินนิ่งให้ใครรังแก แล้วเดินจากไปอย่างลอยนวลเลยนะให้ตายเถอะ
ยายสรานะ ป่านนี้ไปอยู่กับเจ้าชายที่ว่า แล้วหายหัวไปเลย ปล่อยให้เธอต้องมานั่งเหงาอยู่เพียงลำพัง หญิงสาวเหม่อมองไปยังท้องฟ้ากว้างใหญ่ ก่อนที่จะแอบฝันไปว่า หากชีวิตนี้มีเจ้าชายมาขอแต่งงานแบบปาณิสราบ้างก็คงจะดีไม่น้อย
“แกฝันมากเกินไปหรือเปล่า ยายส้ม”สาวสวยหัวเราะเบาๆกับตัวเอง ก่อนจะเดินกลับไปทำงาน

เมื่อกลับเข้ามาสู่งานประจำอันแสนสนุกของเธอ ก็พอหายเศร้าไปได้บ้าง อธีรายิ้มอย่างมีความสุข เมื่อเธอได้มาสอนหนังสือเด็กๆที่ต่างจังหวัดแบบนี้ ชีวิตในกรุงเทพสับสน วุ่นวาย น่าเบื่อเป็นกำลัง อยู่กับธรรมชาติแบบนี้มีความสุขมากกว่าเป็นไหนๆ
“คุณครูขา อันนี้อ่านว่าอะไรคะ”
เด็กน้อยถือสมุดรูปภาพที่เธอทำขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อเป็นสื่อการเรียนการสอนเข้ามาถาม
“ไหนเอ่ย” ตาโตหันไปเห็นรูปดอกไม้บนแผ่นกระดาษแข็งก่อนจะยิ้มสวย
“ฟลาวเว่อร์ค่ะ แปลว่าดอกไม้”
“ค่ะ ฟาวเวอร์”เด็กน้อยพยายามจะออกเสียงตาม แต่ก็ได้ไม่ชัดเท่า ทำให้เธอยิ้มขำอย่างเห็นเป็นเรื่องน่ารักมากกว่าจะน่ารำคาญ
เสียงเด็กๆดังขึ้นเมื่อเธอก้าวไปในห้องเรียน ก่อนทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ภาวะวุ่นวายของการแข่งกันตอบปัญหาที่หญิงสาวตั้งขึ้นเหมือนเช่นเคย
Login user: Email  Password  Registration
:-):-D:-D:-P:-O:-(:-B:-/:-o;-)B-):-X>-)]-|[-][-]love
Send anonymously or enter name:
Email:
Please retype the anti-spam code "5093":
 
Wow, lovely portal. Thnx ...

Feel free to surf to my web site :: marketing professionals
Thanks pertaining to offering this type of very good articles.
Tue 29 Jan 2013 05:05:41 PM SGT
 
Name
Email
Comment
Or visit this link or this one